নিটাল নামঘৰৰ বৰকাঁহত কোব পৰিল, ওলাই আহ। গঞা টোপনিত। সাৰ পোৱা নাই। কাইলৈ বানপানী আহি গাওঁ উটুৱাই নিব। বৰকাঁহৰ মাত জঁকাবোৰৰ ওপৰত আলোড়ন হৈ ৰ’ব। ——
